Alles over Almere Buiten

Meisjes in de regen

02-10-2017

Ondanks de motregen fietsten mijn vrouw en ik afgelopen zaterdagmiddag naar het Groentesoep Festival.

Slenterend langs de kraampjes met eigengemaakte sierraden, biologische groenten, fruit en snacks, werd mijn vrouw aangesproken door medewerkers van het voedselloket. Men zocht iemand voor de groentetuin.

Helaas heeft mijn vrouw er geen tijd voor. Ik beschik niet meer over het voor tuinieren geschikte lichaam.

Bewonderingswaardig van al die Almeerders, die zich voor allerlei doelen inzetten en het slechte weer eenvoudigweg trotseren.

Wij kochten wat biologisch groen en hoorden ritmische muziek op het Globeplein. Op de maat van deze muziek dansten meisjes in gympakjes. Zij trokken veel bekijks.

Wij kregen de indruk dat allerlei vertoon, zoals de uitreiking van speldjes, al had plaatsgevonden en wandelden richting de fietsenstalling.

Het gedruppel dat uit de grauwe hemel neerdaalde veranderde echter snel in een enorme plensbui, zodat wij een cafetaria binnenvluchtten.

Een vriendelijke mevrouw nam onze bestellingen op. Wij bespraken hierna kort het hondenweer en de gevolgen ervan voor de bezoekersaantallen van het festival.

‘Die arme meisjes dansen in de regen’, merkte mijn vrouw op.

De vrouw knikte. ‘Mijn dochter staat daar tussen.’

‘Maar ze zullen nu toch wel aan het schuilen zijn?’, veronderstelde ik.

Het kletterde nu zo geweldig, dat de overkant van de winkelstraat nauwelijks nog zichtbaar was. Voorbijgangers scholen onder de parasols op het terras of zochten beschutting onder luifels.

‘Ik hoop het maar. Ik wou haar al thuis houden vanmorgen, maar ja, het is de enige beweging die ze heeft. En met al die maaltijden hier, is ze toch wat aan de stevige kant.’

Het bleef langdurig doorgieten. Na de koffie bestelde ik een borrelgarnituur. Mijn vrouw had geen honger.

Ik kreeg een schaaltje met twaalf hapjes voorgezet.

‘Als jij zo doorgaat, dan schrijf ik je in op een dansschool’, beloofde zij me. ‘Je wordt veel te zwaar.’

Ik zag mezelf al op en neer en heen en weer springen in een gympakje, begeleid door dreunende dansmuziek.

‘Dan ga ik nog liever tuinieren voor het voedselloket.’

Nadat de regen ophield, zijn we toch maar rechtstreeks huiswaarts gefietst.

We besloten het loket een donatie te schenken.

 

 

Gilbert Keyzer